1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

U-407 Typ VIIC

Moderatorzy: Jatzoo, Brodołak

Posty: 8 • Strona 1 z 1

U-407 Typ VIIC

Postprzez Brodołak » 01.04.08, 08:34

U 407 Typ VIIC

Stocznia: Danziger Werft AG, Danzig
Numer zamówienia: 108
Zamówienie: 16.10.1939
Położenie stępki: 12.09.1940
Wodowanie: 16.08.1941
Wcielenie do służby: 18.12.1941
Numer pocztowy: M 08 300

Przebieg służby:
18.12.1941 - 31.08.1942 - 5 Flotylla U-bootów, Kiel (szkolenie załogi)
01.09.1942 - 30.11.1942 - 9 Flotylla U-bootów, Brest (okręt bojowy)
01.12.1942 - 19.09.1944 - 29 Flotylla U-bootów, La Spezia (okręt bojowy)
19.09.1944 - Zatopiony na południe od Milos (pozycja 36.27N, 24.33E) przez brytyjskie niszczyciele HMS Troubridge i HMS Terpsichore i polski niszczyciel ORP Garland.

Dowódcy:
18.12.1941 - 06.01.1944 - OL ~ KL Ernst-Ulrich Brüller
07.01.1944 - 08.09.1944 - OL Hubertus Korndörfer
09.09.1944 - 19.09.1944 - OL Hans Kolbus

Liczba patroli: 12

Zatopione/uznane za stracone/uszkodzone statki handlowe: 3 (26.892 ton)/1 (7.176 ton)/ 1 (6.207 ton)

Zatopione/uszkodzone okręty wojenne: 0/2 (17.900 ton)

Patrol 1 (15.08.1942 - 09.10.1942)
15.08. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Kiel, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę na Północnym Atlantyku. Od 27 sierpnia do 26 września Ernst-Ulrich Brüller operował we wschodniej części Północnego Atlantyku w ramach grupy Vorwärts przeciwko konwojowi SC 97 wykrytemu w dniu 31 sierpnia przez U 609 a następnie przeciwko ON 127 wykrytemu w dniu 9 września przez U 584. W nocy 13 września U 407 zaatakował konwój ON 127, ale wystrzelone przez niego torpedy minęły cel. W okresie pomiędzy 16 a 18 września Ernst-Ulrich Brüller spotkał się z podwodnym tankowcem U 461 z którego pobrał paliwo i prowiant. Po uzupełnieniu zapasów U 407 operował przeciwko wykrytemu w dniu 23 września przez U 404 konwojowi RB-1. W nocy 1 października wracający do bazy okręt Ernsta-Ulricha Brüllera nawiązał kontakt z grupą nieprzyjacielskich okrętów złożoną z transatlantyku Queen Marry przewożącego 15 tyś amerykańskich żołnierzy i okrętów eskorty m.in. krążownika przeciwlotniczego HMS Curacoa (4.190 ton). Dowódca U 407 wystrzelił do Queen Marry z dziobowych wyrzutni cztery niecelne torpedy. Następnego dnia Ernst-Ulrich Brüller odpalił w kwadracie marynarki BE 18 dwie torpedy w kierunku samotnego statku, ale obie chybiły. W dniu 05.10. U 407 wpłynął do bazy w Breście, kończąc trwający osiem tygodni patrol (56 dni).

Patrol 2 (02.11.1942 - 26.11.1942)
02.11. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Breście, by zgodnie z rozkazem przedrzeć się przez Cieśninę Gibraltarską na Morze Śródziemne, aby wzmocnić siły U-bootwaffe działające w tym rejonie. W nocy z 9 na 10 listopada Ernst-Ulrich Brüller sforsował Gibraltar wpływając na Morze Śródziemne. W okresie od 10 do 17 listopada U 407 operował w rejonie wybrzeży Algierii w ramach grupy Delphin przeciwko nieprzyjacielskim siłą inwazyjnym. W dniu 11 listopada Ernst-Ulrich Brüller trafił o godzinie 05:24 pięcioma torpedami w kwadracie marynarki CH 7619 transportowiec wojska Viceroy of India (19.627 ton) należący przed wojną do brytyjskiego armatora P. & O. Steam Navigation Co Ltd z Londynu. Statek ten należał do konwoju KMF-1A i po wyładowaniu w ramach operacji Torch żołnierzy wracał do Gibraltaru. Na skutek trafienia torpedami na Viceroy of India zginęło tylko czterech członków załogi a 450 zostało uratowanych przez niszczyciel HMS Boadicea, który spróbował też odholować transportowiec w kierunku najbliższego portu. Mimo podjętego wysiłku uratowania statku poszedł on jednak na dno (pozycja 36.24N, 00.35W). Siedem dni po tym ataku 18 listopada U 407 został zaatakowany przez samolot Swordfish. Na skutego tego ataku okręt został poważnie uszkodzony co zmusiło Ernsta-Ulricha Brüllera do przerwania patrolu i udania się do bazy w Pola, gdzie przybył 26 listopada, kończąc trwający prawie cztery tygodnie patrol (25 dni).

Patrol 3 (17.01.1943 - 26.02.1943)
17.01. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Pola, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę u wybrzeży Algierii i Maroka. W dniu 6 lutego Ernst-Ulrich Brüller zaatakował po godzinie 23:02 w kwadracie marynarki CH 7677 konwój MKS-7, chybiając do dwóch płynących w jego eskorcie brytyjskich korwet HMS Nasturtium i HMS Pentstemon. W dniu 26.02. U 407 wpłynął do bazy w La Spezia, kończąc trwający prawie sześć tygodni patrol (41 dni).

Patrol 4 (21.04.1943 - 28.05.1943)
21.04. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Pola, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę u wybrzeży Algierii i Maroka. W dniu 8 maja Ernst-Ulrich Brüller wpłynął do bazy w Neapolu, którą opuścił cztery dni później 12 maja po uzupełnieniu stanu paliwa i prowiantu. W dniu 28 maja płynący na powierzchni U 407 został zaatakowany o godzinie 12:28 w kwadracie marynarki CH 36 przez nieprzyjacielski samolot. Tego samego dnia U 407 wpłynął do bazy w Tulonie, kończąc trwający ponad pięć tygodni patrol (39 dni).

Patrol 5 (07.07.1943 - 30.07.1943)
07.07. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Tulonie, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielskie siły inwazyjne u wybrzeży Sycylii (rejon cieśniny Messyńskiej i pd. - wsch. wybrzeża Sycylii). W dniu 23 lipca Ernst-Ulrich Brüller zaatakował o godzinie 13:37 w pobliży Syrakuz (kwadrat marynarki CN 3254) brytyjską grupę wsparcia ogniowego złożoną z dwóch krążowników i 4 niszczycieli. Z wystrzelonych dwóch torped jedna po minucie i dziesięciu sekundach od wystrzelenia trafiała w rufę krążownik lekki HMS Newfoundland (8.800 ton), powodując zniszczenie steru. Mimo tego trafienia okręt zdołał manewrując maszynami dopłynąć do bazy na Malcie, skąd po prowizorycznych naprawach udał się na remont do amerykańskiej stoczni w Bostonie. Ostatecznie krążownik wrócił do służby w listopadzie 1944 roku. W dniu 30.07. U 407 wpłynął do bazy w Salamis, kończąc trwający ponad trzy tygodnie patrol (24 dni).

Patrol 6 (17.08.1943 - 08.09.1943)
17.08. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Salamis, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę we wschodniej części Morza Śródziemnego. W dniu 08.09. U 407 wpłynął do bazy w Pola, kończąc trwający ponad trzy tygodnie patrol (23 dni).

Patrol 7 (09.09.1943 - 12.09.1943)
09.09. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Pola, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę na Adriatyku. W dniu 12.09. U 407 wpłynął do bazy w Pola, kończąc trwający cztery dni patrol.

Patrol 8 (11.11.1943 - 12.12.1943)
11.11. U 407 pod dowództwem Ernsta-Ulricha Brüllera wypłynął z bazy w Pola, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę w rejonie Cyrenejki. W dniu 28 listopada Ernst-Ulrich Brüller storpedował i ciężko uszkodził o godzinie 11:17 w kwadracie marynarki CO 54 brytyjski krążownik lekki HMS Birmingham (9.100 ton), który z trudem dotarł do bazy w Alexandrii. Po prowizorycznym remoncie w Alexandrii krążownik udał się na remont do USA, by ostatecznie powrócić do służby w listopadzie 1944 roku. W dniu 12.12. U 407 wpłynął do bazy w Pola, kończąc trwający prawie pięć tygodni patrol (32 dni).

W dniu 9 stycznia 1944 roku podczas nalotu na bazę w Pola zginęło czterech członków załogi: OL.ing Heinz Weser, Lt.z.S. Eberhard Baumgart, MaschOGfr Rudolf Güttge, MaschOGfr Heinz Bönisch a jeden został ranny.

Patrol 9 (29.01.1944 - 12.03.1944)
29.01. U 407 pod dowództwem Hubertusa Korndörfera wypłynął z bazy w Pola, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę we wschodniej części Morza Śródziemnego (rejon wybrzeży Palestyny). W okresie do 27 do 29 lutego Hubertus Korndörfer zaatakował dwie jednostki:
- 27.02. zatopił ogniem artyleryjskim w kwadracie marynarki CP 56 egipska łódź żaglową Rod El Farag (55 ton),
- 29.02. o godzinie 17:04 storpedował i uszkodził w kwadracie marynarki CP 34 należący do brytyjskiego armatora Anglo-Saxon Petroleum Co Ltd z Londynu tankowiec Ensis (6.207 ton), płynąc w nieznanym z oznaczenia konwoju.
Uszkodzona jednostka dotarła o własnych siłach do portu. W dniu 12.03. U 407 wpłynął do bazy w Pola, kończąc trwający ponad sześć tygodni patrol (44 dni).

Patrol 10 (13.04.1944 - 10.05.1944)
13.04. U 407 pod dowództwem Hubertusa Korndörfera wypłynął z bazy w Pola, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę u wybrzeży Cyrenejki. W dniu 16 kwietnia Hubertus Korndörfer zaatakował konwój UGS-37 i storpedował o godzinie 18:20 w kwadracie marynarki CO 5822 dwa statki:
- ciężko uszkodził należący do amerykańskiego armatora T.J. Stevenson & Co Inc z Nowego Jorku frachtowiec Meyer London (7.210 ton), który ostatecznie zatonął o godzinie 19:35,
- ciężko uszkodził należący do amerykańskiego armatora Seas Shipping Co Inc z Nowego Jorku frachtowiec Thomas G. Masaryk (7.176 ton).
Unoszący się na wodzie kadłub frachtowca został odholowany przez brytyjski holownik ratowniczy HMS Captive do Zatoki Maneloa w Libii gdzie został osadzony na mieliźnie. Po rozładowaniu i prowizorycznej naprawie statek został odholowany przez ten sam holownik do Port Saidu, gdzie ze względu na rozmiar zniszczeń uznano go za stracony. W dniach 2 i 4 maja Hubertus Korndörfer zaatakował kolejne cele zgłaszając:
- 02.05. uszkodzenie o godzinie 16:38 w kwadracie marynarki CO 1771 frachtowca o tonażu ca. 9.000 ton,
- 04.05. prawdopodobne uszkodzenie o godzinie 19:18 w kwadracie marynarki CN 3689 frachtowca o tonażu ca. 6.000 ton.
Do tego statku U 407 wystrzelił o godzinie 19:25 kolejną torpedę, która jednak minęła cel. W dniu 10.05. U 407 wpłynął do bazy w Salamis, kończąc trwający 4 tygodnie patrol.

Patrol 11 (21.08.1944 - 04.09.1944)
21.08. U 407 pod dowództwem Hubertusa Korndörfera wypłynął z bazy w Salamis, by zgodnie z rozkazem atakować nieprzyjacielską żeglugę u wybrzeży Cyrenejki i Bengasi. W dniu 26 sierpnia Hubertus Korndörfer zaatakował konwój złożony jak pisał w KTB z 25 dużych frachtowców, ale wystrzelone o godzinie 09:23, 09:26, 09:31, 11:20 torpedy minęły cele. W dniu 04.09. U 407 wpłynął do bazy w Salamis, kończąc trwający ponad dwa 2 tygodnie patrol (15 dni).

Patrol 12 (09.09.1944 - 19.09.1944)
09.09. U 407 pod dowództwem Hansa Kolbusa wypłynął z bazy w Salamis, by zgodnie z rozkazem atakować żeglugę we wschodniej części Morza Śródziemnego. W dniu 18 września około godziny dziewiętnastej obserwator na pokładzie polskiego niszczyciela ORP Garland działającego w składzie zespołu okrętów brytyjskich złożonego z dwóch lotniskowców eskortowych, krążowników i niszczycieli, wykonywującego ofensywne wymiatanie na Morzu Egejskim dostrzegł obłok dymu unoszący się w odległości 8 mil w cieśninie Antikytheron położonej na północ od Krety. Po zbliżeniu się do miejsca wydobywania się dymu dostrzeżono wystającą z wody głowicę Schnorkela. Dowódca polskiej jednostki kmdr. por. Stanisław Biskupski poinformował o kontakcie z nieprzyjacielskim okrętem podwodnym dowódcę zespołu, poczym przystąpił do ataku bombami głębinowymi i pociskami jeża. Atak ten nie spowodował jednak powstania na U 407 większych uszkodzeń. Wkrótce do polowania na okręt Hansa Kolbusa dołączyły oddelegowane z zespołu niszczyciele: HMS Troubridge, HMS Terpsichore, HMS Brecon i HMS Zetland. Przez około dziesięć godzin U 407 atakowany był przez wszystkie niszczyciele. Po godzinie szóstej rano następnego dnia Hans Kolbus wynurzył swój okręt, ale niedługo potem został dostrzeżony przez obserwatorów na ORP Garland. Kmdr por. Biskupski powiadomił o ponownym kontakcie z nieprzyjacielem najstarszego stopniem oficera biorącego udział w akcji, poczym przystąpił do ataku zrzucając w pobliżu burty U 407 dziesięć bomb głębinowych, które przypieczętowały los okrętu. W trakcie tego ataku dziób jednostki Hansa Kolbusa rozpruł na długości 10 metrów burtę polskiego niszczyciela. Po zatonięciu U 407 ORP Garland podjął z wody 48 rozbitków poczym udał się do bazy w Alexandrii. Poległo pięciu członków załogi okrętu Hansa Kolbusa.

Uwagi:
a.) Wszyscy polegli podczas nalotu na bazę w Pola członkowie załogi U 407 zostali pochowani na tamtejszym cmentarzu.
b.) W dniu 19sierpnia zginął we Francji OL.ing Willi Klippert (ur. 08.05.1919r), który został pochowany na cmentarzu w Dagneux.
c.) W dniu 31 stycznia 1945 roku zginał na skutek zatonięcia Wilhelma Gustloffa były członek załogi U 407 StOMasch Friedrich Stangl.

Członkowie załogi U 407 polegli w dniu 19.09.1944r:
Diwischek Josef FkMt 17.09.1921
Feiler Karl MaschMt 14.09.1922
Schönbohm Karl-Heinz OLt.z.S 01.08.1922
Schulz Geraldo Gfr 11.11.1924
Wittmack Bruno Lt.correspondent

Członkowie załogi U 407 wzięci do niewoli w dniu 19.09.1944r (lista nie do końca potwierdzona, możliwe pomyłki):
Alpers Hein MtrGfr
Andrä Sepp MtrGfr
Aplinger Franz MtrGfr
Blau Hans Fähnr.z.S
Blessing Gerhard MtrOGfr
Block Albert OBtsMt
Böttcher Egon MtrGfr
Butterbach BtsMt
Chemnitz Franz MaschGfr(Z)
Damm Heinrich MaschGfr(E)
Dombrowski Willi MaschMt(D)
Dorn Hans MaschGfr(Z)
Dürr Josef MtrGfr
Fahrenbacher Georg MaschGfr(E)
Fiebig Walter
Fleck Günter MaschGfr(Z)
Gröschel Heinz MtrGfr
Hardenberg Willi MaschGfr(E)
Herfs Hans MaschGfr(E)
Kolbus Hans OLt.z.S 05.10.1919
Kühnel Herbert MtrGfr
Meyer Willi MechGfr
Müller Hans MechGfr
Nitschke MaschGfr(D)
Pautz Helmut BtsMt
Pientka Emil MechMt (torp mixer) 01.11.1918
Rathgeber OMasch
Rieker Heinz MtrGfr
Ruhe Johann BtsMt 24.01.1910
Schulz Johannes Lt.ing
Szisch Rudi MtrGfr
Tesch MechMt
Teschke Karl OStrm
Wagner Adolf OMaschMt(E)
Welberts Hubert FkGfr
Westermann Franz OMaschMt(E)

Bibliografia:
http://uboat.net
www.ubootwaffe.net
http://uboatarchive.net/BDUKTB30269.htm
http://www.wlb-stuttgart.de/seekrieg/chronik.htm
http://www.u-boot-archiv.de/
http://www.uboataces.com/ref-insignia.shtml
http://www.u-historia.com/
Blair Clay - Hitlera Wojna U-bootów tom I i II
Busch Rainer/Röll Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die U-boot-Kommandanten tom 1
Busch Rainer/Röll Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Der U-Boot-Bau auf Deutschen Werften von 1935 bis 1945 tom 2
Busch Rainer/Röll Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Erfolge von September 1939 bis Mai 1945 tom 3
Busch Rainer/Röll Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Verluste von September 1939 bis Mai 1945 tom 4
Busch Rainer/Röll Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die Ritterkreuzträger der U-Boot-Waffe von 1939 bis Mai 1945 tom 5
Trojca Waldemar - U-bootwaffe 1939-1945 cz. 1, 2, 3
Nie masz wystarczających uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu.
Ostatnio edytowano 20.09.08, 14:02 przez Brodołak, łącznie edytowano 1 raz
Brodołak
Admiral
Admiral
Moderator Team
 
Tonaż: 1.768.000 BRT

Dołączył(a): 04.01.06, 13:36
Lokalizacja: Piastów

Postprzez Pitt35 » 19.09.08, 20:43

Co do domniemanego ataku u-boota na HMS Curacoa.
Pan Juergen Schlemm na podstawie dzienników okrętowych stwierdzil ze:

1) 01.09.1942r. o godz. 08:13, U-407 odpalil w kierunku Queen Mary cztery torpedy w kwadracie BD 33 w polozeniu 50N 26W. Wszystkie torpedy chybily.
2) 02.09.1942r. o godz. 13:12 HMS Curacoa zatonal w pozycji 55-50N 08-38W. Odleglosc miedzy lokalizacjami z pkt. 1) i 2) wynosi ok. 650 mil ktore Queen Mary mogla pokonac ale nie zrobilby tego okret podwodny nawet na najwyzszej predkosci.
3) 02.09.1942r. U-407 odpalil dwie torpedy w kierunku samotnego statku, ale obie chybily. Bylo to w kwadracie BE 18 (polozenie 48N 23W). Z tego wynika ze U-407 zmierzal do bazy w kierunku poludniowo-wschodnim i nie mogl znalezc sie w okolicy tej kolizji.

Pozdrawiam
Pitt35
Leutnant zur See
 
Tonaż: 161.000 BRT

Dołączył(a): 31.10.05, 23:13

Postprzez Brodołak » 20.09.08, 07:51

Dzięki za uzupełnienie informacji o ataku U 407 na Queen Mary i wskazanie pomyłki :oops:. W opracowaniu historii w/w u-boota kierowałem się m.in. informacjami zawartymi w książce Hitlera Wojna u-bootów. Swoją omyłkę zaraz poprawię oraz jeśli pozwolisz dodam do opisu tego patrolu informację o ataku na samotny statek.
Brodołak
Admiral
Admiral
Moderator Team
 
Tonaż: 1.768.000 BRT

Dołączył(a): 04.01.06, 13:36
Lokalizacja: Piastów

Postprzez Pitt35 » 20.09.08, 08:29

Ten mit z ksiazki Hitlera Wojna u-bootów o rzekomym strzelaniu torped przez U 407 do HMS Curacoa zostal rowniez obalony w ksiazce The Curacoa Disaster autorstwa Davida A. Thomas'a i Patricka Holmes'a. Ten drugi pan byl oficerem na brytyjskim krazowniku i jako jeden z dwoch oficerow (drugi to dowodca krazownika) ocalal w tej katastrofie.
A kolega niech sie nie obwinia bo w takim gaszczu iformacji mozna sie pomylic a moim zamiarem nie bylo ich wytykac. Ja wole chwalic kolege za wklad jaki wnosi w te forum.
Pitt35
Leutnant zur See
 
Tonaż: 161.000 BRT

Dołączył(a): 31.10.05, 23:13

Postprzez Pitt35 » 19.10.08, 12:43

Chciałbym jeszcze sprostować pewne fakty o zatopieniu U 407. Po całonocnym polowaniu na U 407 w rannych godzinach U-Boot został zauważony przez jeden z brytyjskich niszczycieli, który otworzył ogień artyleryjski, Garland dołączył do niego strzelając ze swoich dział. Dowódca zespołu rozkazał przerwać ogień i nakazał Garlandowi wykonać atak bombami głębinowymi. Po ataku U-Boota nie zatonął. Dobicie go miał wykonać HMS Troubridge torpedą. Torpeda nie trafiła. O godzinie 06.55 U-Boot pogrążył się w morskiej toni. Załoga U-Boota została zauważona na tratwach ratunkowych kilkaset metrów za atakowanym U-Bootem. Garland ich nie podejmował. Przejął jeńców z niszczycieli brytyjskich. Jak by ktoś był zainteresowany mam wyciąg z dziennika działań bojowych Garlanda i listę jeńców przejętych z brytyjskich niszczycieli.
Pitt35
Leutnant zur See
 
Tonaż: 161.000 BRT

Dołączył(a): 31.10.05, 23:13

Postprzez Brodołak » 20.10.08, 07:12

Dzięki za sprostowania, a co do zapytania na końcu postu to z chęcią bym się uśmiechnął co do wyciągu DDB Garalnda :wink:
Brodołak
Admiral
Admiral
Moderator Team
 
Tonaż: 1.768.000 BRT

Dołączył(a): 04.01.06, 13:36
Lokalizacja: Piastów

Postprzez Pitt35 » 21.10.08, 17:37

Brodołak napisał(a):Dzięki za sprostowania, a co do zapytania na końcu postu to z chęcią bym się uśmiechnął co do wyciągu DDB Garalnda :wink:


Ok wkleją to tutaj ale daj mi kilka dni aż odzyskam swój skaner bo nie chcę przepisywać mi się tego ręcznie.
Pitt35
Leutnant zur See
 
Tonaż: 161.000 BRT

Dołączył(a): 31.10.05, 23:13

Postprzez Pitt35 » 14.11.08, 21:56

Wyciąg z dziennika działań bojowych ORP Garland.

9 września 1944 r.,

08.00
Odkotwiczenie. Wyjście z portu w składzie Force A: krążownik HMS Royalist i lotniskowce: HMS Khedive, HMS Pursuer, HMS Searcher i HMS Hunter oraz niszczyciele: HMS Troubridge, HMS Termagant, HMS Terpsichore, HMS Tyrian, HMS Teazer, HMS Tumult, HMS Tenacious, HMS Tuscan oraz ORP Garland i grecki kontrtorpedowiec Navarinon.
Zadanie: Niszczenie nieprzyjacielskiej żeglugi i lotnictwa w pobliżu wyspy Krety i na Morzu Egejskim.

09.00-10.00;
Przeciwlotnicze strzelanie ćwiczebne zespołu do rękawa. 18 września; 18.36;
Odłączono od sił głównych Force A w pozycji: W 36° 01' N 24°15' E celem wykonania zadania nakazanego sygnałem. Kurs 070°, szybkość 20 w.
w składzie: HMS Royalist, HMS Attacker, HMS Khedive, HMS Pursuer, HMS Hunter oraz HMS Troubridge, HMS Terpsichore

19.00
Zauważono w namiarze 005° dym na widnokręgu.

19.10
Zmieniono kurs na 005°, celem rozpoznania, zameldowano o powyższym
Capt. D
Okręt zbliżał się do dymu dokładnie pod wiatr, o sile 4-5, morze 4, co
zapewniało dyskretne podejście do źródła dymu. Z odległości około 3 mil
stwierdzono naocznie, że za dymem nie znajduje się żadna jednostka nawodna.
Aparat R/W od samego początku nie wykrył żadnego echa. Z tego powodu
przypuszczano, że źródłem dymu jest pława dymna zrzucona przez samolot.
Gdy odległość zmniejszyła się do około 700 m, zmniejszono szybkość do
10 węzłów i zmieniono kurs nieco w lewo celem rozpoznania dymiącego
przedmiotu. Z odległości 400 m zobaczono coś w rodzaju małego komina,
z którego wydobywał się dym. Gdy odległość zmniejszyła się do 200 m,
rozpoznano, że jest to rura wydechowa motorów Diesla okrętu podwodnego,
idącego na głębokości peryskopowej i ładującego baterie (Schnorkel).
Jednocześnie zauważono w odległości około 1 m za kominem, peryskop okrętu
podwodnego. Zarządzono alarm bojowy.

19.36
W tym momencie okręt podwodny schował peryskop i zanurzył się głębiej
w namiarze 70°, odległość 200 m. O powyższym zameldowano RAEC.
Kurs okrętu podwodnego w momencie zanurzenia oceniono na około 000°.
Zmieniono kurs na miejsce zniknięcia peryskopu, rzucono fosfor, i po przejściu
tego miejsca otrzymano kontakt asdicowy z lewej burty o godz. 19.39 (Wykres
plotu). Na kontakt ten wykonano o godz. 19.43 atak wyrzutnią dziobową
(Hedgehog). Trafienia nie uzyskano. Następny kontakt uzyskano o godz. 20.22,
który sklasyfikowano jako okręt podwodny i o godz. 20.28 wykonano atak
bombami głębinowymi. Rzucono 10 bomb głębinowych, nastawienie głębokie.
Rezultatu ataku nie zaobserwowano.
Celem uzyskania utraconego kontaktu rozpoczęto obserwację Observant.
W międzyczasie wysłano sygnał , z prośbą o przysłanie dodatkowych
okrętów, które nadeszły w składzie: HMS Troubridge, HMS Terpsichore,
HMS Zetland i HMS Brecon, (ostatnie dwa okręty dołączały do sił
głównych po odejściu ORP Garland), między godz. 20.30 a 21.00.
Poinformowano D 24, że okręt podwodny zanurzył się na kursie 000°°.

20.40
HMS Troubridge otrzymał pewny kontakt, który zaatakował bombami
głębinowymi o godz. 21.13. Kontakt ten HMS Troubridge utrzymał
z przerwami przez całą noc. Ponieważ, atak bombami głębinowymi HMS
Troubridge'a miał miejsce w odległości około 4 mil od miejsca ataku ORP
Garland, wydaje się prawdopodobne, że ORP Garland atakował kontakt
fałszywy.

21.27
Otrzymano od D 24 rozkaz przeszukiwania rejonu w promieniu 3 mil od
HMS Troubridge wraz z HMS Brecon i HMS Zetland. HMS
Terpsichore odszedł do HMS Troubridge.

19 września

02.00
Zajęto pozycję na prawym skrzydle tropiących okrętów w wykonaniu rozkazu
D 24.

03.31
Otrzymano sygnał od D 24.

06.21
Otrzymano sygnał od D 24 zapowiadający wykonanie o świcie ataku
zespołowego bombami głębinowymi.

06.30
Jeden z okrętów otworzył ogień do okrętu podwodnego, który wynurzył się
w namiarze 310°, odległość 3400 m; po chwili zauważono okręt podwodny na
powierzchni.

06.34
Otworzono ogień z działa nr 1 i Oerlikonów. Wystrzelono 18 pocisków 120 mm
i 240 pocisków z Oerlikonów. Zaobserwowano 6 trafień 120 mm w kiosk
i wiele trafień z Oerlikonów.
Podczas prowadzenia ognia zauważono, że okręt podwodny posuwa się małą
szybkością naprzód i kieruje się na HMS Troubridge.

06.40
Otrzymano sygnał nakazujący przerwanie ognia i wykonanie ataku bombami
głębinowymi. Zwiększono szybkość do 21 węzłów i położono się na
kurs przed dziób okrętu podwodnego celem uniemożliwienia nieprzyjacielowi
wykonania ataku torpedowego na HMS Troubridge.

06.47
Rzucono 9 bomb głębinowych, nastawienie płytkie. Zauważono wybuchy bomb
głębinowych pod okrętem podwodnym i w jego bezpośredniej bliskości.

06.55
Okręt podwodny zatonął w pozycji: cp = 36°27' N,X = 24° 33' E.
W czasie wykonywania ataku bombami głębinowymi o godz. 06.47 dziób
okrętu podwodnego otarł się o prawą burtę ORP Garland, powodując
przecięcie burty między wręgami 114 i 129, na przestrzeni około 10 m, na
wysokości 1 m nad linią wodną.
ORP Garland rozbitków nie podnosił.

09.20-10.30
Przyjmowanie jeńców od HMS Troubridge, HMS Terpsichore, HMS
Zetland i HMS Brecon. Przyjęto 47 jeńców.

10.30
Odejście do Aleksandrii.

20 września;
12.30
Przybycie do Aleksandrii.

Wyciąg podpisał dowódca Garlanda kmdr ppor. Bolesław Biskupski.

LISTA JENCOW

Oficerowie:

1. Oberleutnant zur See Hans KOLBUS - dowódca okrętu - ranny
2. Leutnant zur See Richard KLOCKER - oficer torpedowy
3. Leutnant zur See Johannes SCHULZ - oficer mechanik

Podoficerowie i marynarze:

1. HansKUMMER
2. Karl EICHHORST
3. KarlKRAFT
4. Willi DOMBROWSKI
5. Karl Heinz GOTTSCHALK
6. Willi HERETH
7. Gerhard SOYKA
8. Walter FIBICH
9. Manfred EGGERS
10. Horst KRACK
11. EmilPIENTKA
12. Vinzenz GRECK
13. Christian WEISS - ranny
14. Hans RUHE - ranny
15. Frans FISCHER - ranny
16. Ernst GLUTH
17. Paul RUTZ
18. Robert MUTER
19. Albert GRATZ
20. Otto SCHMIDT
21. Otto WAGNER
22. Willi HARDENBERG
23. Gerhard BOOTFELD
24. Ernst WILHELM
25. Georg FARNBACHER
26. Ludwig MEURER
27. Heinrich IAURICH
28. Seigfried SCHULDAY
29. Franz MAKOWSKI
30. Franz GLASER
31. Paul DÓRING
32. Heinz LUTZMANN
33. Kurt HOPP
34. Fritz BECKMANN
35. Werner HESSE
36. Johan FOŁTYN
37. Hans MULLER
38. Georg WERNER
39. Karl GOTTSCHALK
40. Heinz HOFFMANN
41. Paul ALBRECHT
42. Karl Heinz KOCH
43. Otto FLIEHERH
44. Hans SCHERBAUM
Pitt35
Leutnant zur See
 
Tonaż: 161.000 BRT

Dołączył(a): 31.10.05, 23:13


Posty: 8 • Strona 1 z 1

Powrót do Typ VII



Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 0 gości